Μία μάνα σπάει τη σιωπή της και μας ανοίγει τη ψυχή της…
«Με λένε Ελλάδα, είμαι μητέρα και τα παιδιά μου είναι οι Έλληνες!» αναφέρει χαρακτηριστικά…
«Βρίσκομαι στην Ευρώπη! Είμαι μικρή χώρα, μια κουκκίδα στον παγκόσμιο χάρτη, έχω όμως το καλύτερο «οικόπεδο» στον πλανήτη…!
Διακρίνομαι για την Ιστορία μου, τους Αγώνες μου, την Αντίστασή μου, την Ψυχή και τον Πατριωτισμό μου!!!
Όλοι με ζηλεύουν… Πάντα με ζήλευαν γι αυτό και πάντα είχα εχθρούς!
Πολεμούσα κι Αντιστεκόμουν με όλη μου την δύναμη… και στο τέλος τα κατάφερνα!!!
Την Ψυχή και τον Πατριωτισμό μου δεν θα μου τα πάρουν ποτέ! Δεν πρόκειται να Παραδοθώ… να Πουληθώ… και να Πεθάνω για το χατίρι κανενός…
‘Άλλωστε, ποιά μάνα εγκαταλείπει το σπίτι και τα παιδιά της…;
Και όπως λέει και ένα εθνικό τραγούδι: «Η Ελλάδα πότε ΔΕ πεθαίνει, δε τη σκιάζει φοβέρα καμιά, μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τη δόξα τραβά, τραβά, τραβά και ξανά προς τη δόξα τραβά»!
Όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε. Δε παραδίδουμε τα όπλα μας!
